کاش تناسخ و بازگشت دوباره به این دنیاواقعیت داشته باشه!کاش من توی زندگی بعدیم یادم بمونه کهچی بهم گذشت!من انتقامم رو از این دل بی صاحابم می گیرمکه بهترین روزهای زندگیم رو به خاطرش توی رنج و عذابسر کردم...خب اینکه بگیم گذشته ها گذشته، خیلی راحته!!!چیزی که هر روز داری به خاطرش تاوان پس میدی، چطورمیشه که گذشته باشه!شما راست می گفتی: آدم نباید توی گذشته سیر کنه...کاش روزی برسه که واقعا بتونم تمام گذشتم، خوب و بدشرو یه جا توی ذهن و دلم آتیش بزنم و پشت سرمم نگاه نکنم...

آره خب!هنوزم دلم برای اون کسی که قراره برام یه دوست عادی ولی عزیزتر از بقیه باشه، تنگ میشه...هنوزم حالت دلتنگیش جوریه که انگار یه موجی از غم و گرما از دلم رد میشه!ولی دیگه کمتر خودخوری می کنم!کمتر خودمو اذیت می کنم!این خودش یه پیشرفت بزرگ و چشمگیره:)راستی الان که دارم این رو می نویسم خیلی هوا خوبهخنک، باد و بارون:)چند سال پیش من همیشه توی همچین هوایی دلم می گرفتچون بیشتر از همیشه کمبودت رو حس می کردم!چون که من رو یاد اون سال می انداخت که باهات آشنا شده بودم...

دوباره از حالت خنثی رفتم سمت عصبی و غمگین بودن!آره خب می دونم که هیچ حس و حالتی ماندگار نیستو آدم مدام در حال تغییره،ولی من به همین خنثی بودنهم راضی هستم و دیگه توقعی از خودم ندارم که شاد باشم...من این روزها خیلی به خودم برای یه سری مسائل سخت گرفتمبه خاطر همین سطح انرژی روح و روانم به شدت کم شده!!!این بی انگیزه بودن، داره من رو از پا در میاره...من دیگه نمی تونم اینطوری ادامه بدم...بعد از اینکه همه چیز رو در مورد شما پذیرفتمو تقریبا همه امیدم رو برای بهتر شدن رابطه ای کهسال ها در موردش رویاپردازی می کردم، از دست دادماین بی انگیزگی بیشتر شد!کاش همون سال اول می فهمیدم...کاش...من چه می دونستم نتیجه من و با شما میشه منِ بی من...